Ekstremalna Droga Krzyżowa po raz pierwszy w Porębie 2018

Co piątek w czasie Wielkiego Postu, o godzinie 15 wierni gromadzili się w świątyni parafialnej w Porębie, aby rozważać mękę Pana Jezusa w nabożeństwie Drogi Krzyżowej, w piątek 16 marca parafianie wyszli we wspólnocie na ulice Poręby, aby również podążać za krzyżem Chrystusa, a w ostatni piątek przed Wielkim Tygodniem 23 marca, w czasie trwania rekolekcji parafialnych ponad 140 osób po mszy świętej o 18 wyruszyło w indywidualną Ekstremalną Drogę Krzyżową... Czemu ekstremalną? Bo trzeba pokonać trasę minimum 40 km w nocy. Samotnie, w skupieniu. Bez rozmów i pikników. Musi boleć, by opuścić swoją strefę komfortu i powiedzieć Bogu: jestem tutaj nie dlatego, że masz coś dla mnie zrobić, ale dlatego, bo chcę się z Tobą spotkać. To droga do nowego życia.

edk 2018 013Oczywiście idea EDK to inicjatywa Stowarzyszenia Wiosna zapoczątkowana przez ks. Jacka Stryczka, z każdym rokiem przybywa nowych tras już nie tylko w Polsce, ale na świecie. Każdy nowy rejon i trasa musi spełniać odpowiednie standardy, aby mogła być nazwana Ekstremalną Drogą Krzyżową. W Parafii Poręba po raz pierwszy podjęliśmy się próby stworzenia rejonu i trasy EDK. Mieliśmy nadzieję, że znajdzie się choć 40 odważnych. Odkąd ruszyła rejestracja, każdego dnia przybywało osób zarejestrowanych. Tydzień przed EDK zorganizowaliśmy spotkanie informacyjne, aby przedstawić główne założenia EDK, uczulić na zasady (milczenie, pokonywanie trasy indywidualnie itp.) Ilość osób na spotkaniu przerosło nasze oczekiwania. A w dniu wyjścia? Ludzi znacznie więcej niż rejestracja na stronie wskazywała. Po mszy świętej o 18 ks. proboszcz odczytał specjalny list adresowany do uczestników EDK od Papieża Franciszka nastąpiło błogosławieństwo, poświęcenie krzyży i pątników. I w drogę.

Wyznaczona trasa liczyła 41 km. i zataczała koło po terenie gminy Brańszczyk. Głównie przez okoliczne wsie, pola i lasy, był też odcinek szczególnie trudny od Mękalin do cmentarza.  Tak opisują go nasi uczestnicy EDK Najcięższy odcinek Mękaliny - cmentarz - Najcięższy fizycznie-najbardziej owocny duchowo, inna osoba wspomina ten odcinek w ten sposób Na odcinku od Mękalin do cmentarza zaczęły pojawiać się myśli, że to pierwszy i ostatni raz. W kaplicy na cmentarzu, leżąc na ołtarzu, bo inaczej już nie mogłem, czytałem rozważanie do ostatniej stacji. Jezus leżał w grobie a ja na ołtarzu. Po dotarciu do kościoła wiedziałem  jednak, że to pierwsza EDK w moim życiu, ale nie ostatnia.

Wyruszeniem w trasę organizacja EDK się kończy, a zaczyna działać łaska Boża. Dla każdego zaczyna się indywidualna, nocna podróż. Podróż w głąb siebie i indywidualne spotkanie z Bogiem... Wyjątkowa noc, każdy uczestnik przeżył te kilometry inaczej... Nie potrafimy określić ile osób przeszło całą trasę. Każdy walczył sam ze sobą, z własnymi słabościami fizycznymi. Tak wspominają drogę inni uczestnicy EDK Poręba: "EDK coś wspaniałego, nie do opisania! Niesamowita lekcja pokory, współpracy, pomocy...Lekcja poznania swojej duszy i ciała a przede wszystkim przybliżenie do Boga"!, "Byłem, przeżyłem. Z bólem obu nóg i cierpieniem udało mi się dojść do samego końca EDK. Miałem chwile, kiedy już chciałem zrezygnować z dalszej drogi ale pomimo bólu i z Bożą pomocą udało się wytrwać do samego końca."

"Miłość nie jest kochana"na Drodze Krzyżowej przez Porębę.

W bardzo zimny, wietrzny piątek w godzinach wieczornych, 16 marca 2018r. bardzo liczna grupa parafian wraz ze swoim pasterzem ks. Andrzejem Grzybowskim wyruszyła w drogę krzyżową przez Porębę. DSC 1052Nie straszny był zimny, silny wiatr ponieważ najważniejsza była potrzeba serca, aby świadczyć swoim życiem miłość do Jezusa, który ukochał nas tak, że oddał za nas swoje życie. Niewątpliwie wyjście na zewnątrz w taką pogodę wymagało od każdego, kto dokonał takiego wyboru, zaparcia się siebie, odstawiania na bok wygody i ciepła rodzinnego domu.

Duży drewniany krzyż niesiony był przez poszczególne grupy parafialne, a nad bezpieczeństwem uczestników drogi krzyżowej czuwała Policja, która kierowała ruchem i pilotowała przemarsz grupy. Głębokie rozważania, które nawiązywały do słów św. Franciszka "Miłość nie jest kochana " przybliżyły uczestników jeszcze bardziej do Jezusa i udział w tej drodze pomógł wyciszyć serca i duszę na zbliżające sie rekolekcje wielkopostne i wydarzenia Wielkiego Tygodnia.Droga Krzyżowa zakończyła się adoracją krzyża na cmentarzu parafialnym, modlitwą za zmarłych, szczególnie za tych dzięki którym w tym roku możemy świętować 100-lecie odzyskania niepodległosci i błogosławieństwem udzielonym przez ks. proboszcza.

Galeria Zdjęć

Tekst i fot. K. Bralewska

Obłóczyny ministranckie

 DSC 4429a

         Dnia 11 lutego br. (Niedziela) na mszy świętej o godz. 1030 czterech nowych kandydatów a klasy VI a uczęszczających do Publicznej Szkoły Podstawowej w Porębie, tj. Bartosz Komuda, Jakub Kulesza, Cezary Lis i Piotr Wilczek, zostało przyjętych do Służby Liturgicznej Ołtarza, jako ministranci. W tym ważnym dniu kandydatom towarzyszyli rodzice i rodzina.

Figura św. Cecylii w Porębie

DSC 4296b

 Galeria zdjęć

Dnia 22 listopada br. po mszy świętej wieczorowej została odsłonięta i poświęcona przez ks. proboszcza Andrzeja Grzybowskiego figura św. Cecylii - patronki śpiewu kościelnego.

Św. Cecylia jest jedną z najsłynniejszych męczennic Kościoła Rzymskiego. Niestety, o tej świętej tak bardzo popularnej i tak czczonej w Kościele mamy niezbyt dużo informacji historycznych. Cecylia była dobrze urodzoną Rzymianką. Przyszła na świat na początku III w. Była prawdopodobnie olśniewająco piękna. Według starej tradycji z miłości do Chrystusa złożyła ślub czystości, chociaż rodzice obiecali jej rękę dobrze urodzonemu poganinowi Walerianowi.

Czytania na każdy dzień

Bezpłatna elektroniczna prenumerata Czytań dostępna jest pod adresem: http://www.mateusz.pl/czytania/prenumerata/
  • Czytania na poniedziałek, 24 lutego 2020

    Poniedziałek - wspomnienie dowolne św. Marka Marconi, zakonnika

    (Jk 3, 13-18)

    Najmilsi: Kto spośród was jest mądry i rozsądny? Niech wykaże się w swoim nienagannym postępowaniu uczynkami spełnianymi z łagodnością właściwą mądrości. Ale jeśli żywicie w sercach waszych gorzką zazdrość i skłonność do kłótni, to nie przechwalajcie się i nie kłamcie wbrew prawdzie. Nie na tym polega zstępująca z góry mądrość, ale mądrość ziemska, zmysłowa i szatańska. Gdzie bowiem zazdrość i żądza sporu, tam też bezład i wszelki występek. Mądrość zaś zstępująca z góry jest przede wszystkim czysta, dalej – skłonna do zgody, ustępliwa, posłuszna, pełna miłosierdzia i dobrych owoców, wolna od względów ludzkich i obłudy. Owoc zaś sprawiedliwości sieją w pokoju ci, którzy zaprowadzają pokój.

    (Jk 3, 13-18)

    Najmilsi: Kto spośród was jest mądry i rozsądny? Niech wykaże się w swoim nienagannym postępowaniu uczynkami spełnianymi z łagodnością właściwą mądrości. Ale jeśli żywicie w sercach waszych gorzką zazdrość i skłonność do kłótni, to nie przechwalajcie się i nie kłamcie wbrew prawdzie. Nie na tym polega zstępująca z góry mądrość, ale mądrość ziemska, zmysłowa i szatańska. Gdzie bowiem zazdrość i żądza sporu, tam też bezład i wszelki występek. Mądrość zaś zstępująca z góry jest przede wszystkim czysta, dalej – skłonna do zgody, ustępliwa, posłuszna, pełna miłosierdzia i dobrych owoców, wolna od względów ludzkich i obłudy. Owoc zaś sprawiedliwości sieją w pokoju ci, którzy

    ...
  • Rozważanie na poniedziałek, 24 lutego 2020

    Gdy dręczy nas zły duch, możemy prosić Jezusa, aby mu rozkazał. W duchowym zmaganiu nie odwołujemy się do własnej siły moralnej i religijnej, lecz wzywamy pomocy Boga, stając przed Nim w pokorze i uznając swoją słabość. Taka postawa, która pozwala dostrzegać w Bogu źródło naszej mocy i zbawienia, jest oznaką mądrości. Jeśli nie przypisujemy sobie tego, co czyni Pan, umiemy też dostrzegać bez zazdrości Jego działanie w życiu innych.

    Wojciech Jędrzejewski OP, "Oremus" luty 2006, s. 83

  • Książka dnia, 24 lutego 2020
    Anna Matusiak

    Nawracajcie się i wierzcie. Modlitwy na Wielki Post

    http://kmt.pl/pozycja.asp?ksid=53008

    Modlitewnik zawiera czytania biblijne, rozważania i modlitwy na każdy dzień Wielkiego Postu. Zarówno modlitwy, jak i refleksje pochodzą głównie z pierwszych wieków chrześcijaństwa – są jak świeża, krystaliczna woda, wytryskująca z samych źródeł tradycji katolickiej.