Peregrynacja Obrazu Chrystusa Króla

 3Po raz pierwszy w swojej historii Parafia św. Barbary w Porębie przeżywa Peregrynację Obrazu Chrystusa Króla. Wcześniej parafianie przyjmowali obraz Matki Bożej Częstochowskiej i Miłosierdzia Bożego. W niedzielę 8 kwietnia na Mszy św. o godz. 12.00 ks. proboszcz Andrzej Grzybowski pobłogosławił obraz i rozpoczął on wędrówkę po porębskiej parafii zaczynając od Dudowizny. Później będą kolejne wioski. Peregrynacja to przygotowanie do Intronizacji Najświętszego Serca Pana Jezusa Króla Królów i Pana Panów, która ma się odbyć jeszcze w tym roku 17 października.

Istotą Intronizacji jest publiczne uznanie władzy Serca Jezusa nad daną społecznością czy osobą i wprowadzenie Go do swojego życia jako Króla. Do tego bardzo ważnego wydarzenia przygotowuje się nasza parafia przez peregrynację, czwartkowe wynagradzające adoracje Najświętszego Sakramentu i rekolekcje. Pan Jezus do sługi Bożej Rozalii Celakówny powiedział, że chce niepodzielnie panować w ludzkich sercach”. Zaznaczył też, że tylko te narody ocaleją, które dokonają Intronizacji.

Papieskie Białe Marsze w Porębie!

Kolejna, tym razem 13 rocznica śmierci św. Jana Pawła II i charakterystyczne dla naszej parafii białe marsze. Polegają one na tym, że mieszkańcy kilku wiosek pieszo, ze śpiewem i modlitwą, wędrują do kościoła na Apel Jasnogórski, na którym razem z Maryją dziękują za dar Papieża Polaka. Wydawało bialy marsz2018się, że w tym roku frekwencja będzie bardzo słaba bo to Poniedziałek Wielkanocny, parafianie przyjmują gości albo sami wyjeżdżają w odwiedziny, ale było tak jak co roku. Mieszkańcy Przyjm i Dudowizny nie zawiedli. Po drodze był śpiew, była modlitwa i serca wypełnione wspomnieniami. Podczas Apelu też było dużo wzruszeń szczególnie wtedy, kiedy o 21.37, w godzinie śmierci Jana Pawła, rozdzwoniły się wszystkie kościelne dzwony.

Ksiądz proboszcz, Andrzej Grzybowski, prowadząc apelowe rozważanie opowiadał, że śmierć Papieża zastała go w Rosji, w Kursku, gdzie był proboszczem. Prawosławni biskupi solidaryzując się z katolikami z kurskiej parafii, zapewniali o modlitwie za zmarłego Swjatogo  Otca. Następnego dnia od rana, dziennikarze przeprowadzali z nim wywiady. Opowiadał im o swoich spotkaniach z Janem Pawłem II a oni słuchali z wypiekami na twarzy żeby później napisać artykuł o "Rimskim Papie i otcu Andreju, kotoromu On podarił  rozarij". W 2002 r. w Watykanie odbyła się audiencja Papieża z księżmi pracującymi w Rosji. Ksiądz Arcybiskup Tadeusz Kondrusiewicz, ordynariusz diecezji Matki Bożej w Moskwie, przedstawiając Janowi Pawłowi II księdza Andrzeja Grzybowskiego powiedział, ze to proboszcz, który pracuje tam, gdzie były łagry i gułagi dla polskich zesłańców. A Papież spoglądał bardzo uważnie i tym spojrzeniem jakby chciał podziękować za pracę na terenach dawnego Związku Radzieckiego i zachęcić, żeby dalej tam duszpasterzować.

 Apelowe modlitwy zakończyły się odśpiewaniem "Barki'   i zapewnieniem, że za rok też przyjdziemy, żeby z Matką Bożą dziękować za Świętego Polaka Papieża.

Galeria Zdjęć dostępna po kliknięciu na zdjęcie i ten link

Wielkanoc 2018

 Drodzy Parafianie! Bracia i Siostry!
       Pozdrawiam Was tymi pięknymi i wzruszającymi słowami:"Chrystus Zmartwychwstał!" Słyszę, że odpowiadacie z wiarą, że "Prawdziwie Zmartwychwstał'. Ta  Prawda jest najważniejsza w Paschalne Święta ale nie tylko. Wielkanocą trzeba żyć przez cały rok i wtedy w naszej codzienności będą się działy wielkie i zaskakujące wydarzenia na miarę tych, o których dowiadujemy się od Ewangelistów. Zmartwychwstały pojawiał się mimo drzwi zamkniętych a oni nie dowierzali własnym oczom.Lepiej jest jednak te drzwi troszeczkę uchylić i tego Wam życzę.Uchylajcie drzwi Waszych serc Jezusowi, który żyje i który Was bardzo kocha. A jeżeli znajdziecie się pod ścianą to Mu szczerze powiedzcie : "Jezu Ty się tym zajmij".
Życzę błogosławionej Wielkanocy Parafianom i wszystkim tym, którzy są często z nami zaglądając na naszą stronę parafialną.

ks. proboszcz Andrzej Grzybowski

DSC 1286DSC 1383DSC 1519

 

DSC 1579

 

Zapraszamy do galerii zdjęć z Triduum Paschalnego i Mszy świętej Rezurekcyjnej, po kliknięciu na poszczególne fotografie zostaniecie przeniesieni do galerii zdjęć z danego dnia.

Ekstremalna Droga Krzyżowa po raz pierwszy w Porębie 2018

Co piątek w czasie Wielkiego Postu, o godzinie 15 wierni gromadzili się w świątyni parafialnej w Porębie, aby rozważać mękę Pana Jezusa w nabożeństwie Drogi Krzyżowej, w piątek 16 marca parafianie wyszli we wspólnocie na ulice Poręby, aby również podążać za krzyżem Chrystusa, a w ostatni piątek przed Wielkim Tygodniem 23 marca, w czasie trwania rekolekcji parafialnych ponad 140 osób po mszy świętej o 18 wyruszyło w indywidualną Ekstremalną Drogę Krzyżową... Czemu ekstremalną? Bo trzeba pokonać trasę minimum 40 km w nocy. Samotnie, w skupieniu. Bez rozmów i pikników. Musi boleć, by opuścić swoją strefę komfortu i powiedzieć Bogu: jestem tutaj nie dlatego, że masz coś dla mnie zrobić, ale dlatego, bo chcę się z Tobą spotkać. To droga do nowego życia.

edk 2018 013Oczywiście idea EDK to inicjatywa Stowarzyszenia Wiosna zapoczątkowana przez ks. Jacka Stryczka, z każdym rokiem przybywa nowych tras już nie tylko w Polsce, ale na świecie. Każdy nowy rejon i trasa musi spełniać odpowiednie standardy, aby mogła być nazwana Ekstremalną Drogą Krzyżową. W Parafii Poręba po raz pierwszy podjęliśmy się próby stworzenia rejonu i trasy EDK. Mieliśmy nadzieję, że znajdzie się choć 40 odważnych. Odkąd ruszyła rejestracja, każdego dnia przybywało osób zarejestrowanych. Tydzień przed EDK zorganizowaliśmy spotkanie informacyjne, aby przedstawić główne założenia EDK, uczulić na zasady (milczenie, pokonywanie trasy indywidualnie itp.) Ilość osób na spotkaniu przerosło nasze oczekiwania. A w dniu wyjścia? Ludzi znacznie więcej niż rejestracja na stronie wskazywała. Po mszy świętej o 18 ks. proboszcz odczytał specjalny list adresowany do uczestników EDK od Papieża Franciszka nastąpiło błogosławieństwo, poświęcenie krzyży i pątników. I w drogę.

Wyznaczona trasa liczyła 41 km. i zataczała koło po terenie gminy Brańszczyk. Głównie przez okoliczne wsie, pola i lasy, był też odcinek szczególnie trudny od Mękalin do cmentarza.  Tak opisują go nasi uczestnicy EDK Najcięższy odcinek Mękaliny - cmentarz - Najcięższy fizycznie-najbardziej owocny duchowo, inna osoba wspomina ten odcinek w ten sposób Na odcinku od Mękalin do cmentarza zaczęły pojawiać się myśli, że to pierwszy i ostatni raz. W kaplicy na cmentarzu, leżąc na ołtarzu, bo inaczej już nie mogłem, czytałem rozważanie do ostatniej stacji. Jezus leżał w grobie a ja na ołtarzu. Po dotarciu do kościoła wiedziałem  jednak, że to pierwsza EDK w moim życiu, ale nie ostatnia.

Wyruszeniem w trasę organizacja EDK się kończy, a zaczyna działać łaska Boża. Dla każdego zaczyna się indywidualna, nocna podróż. Podróż w głąb siebie i indywidualne spotkanie z Bogiem... Wyjątkowa noc, każdy uczestnik przeżył te kilometry inaczej... Nie potrafimy określić ile osób przeszło całą trasę. Każdy walczył sam ze sobą, z własnymi słabościami fizycznymi. Tak wspominają drogę inni uczestnicy EDK Poręba: "EDK coś wspaniałego, nie do opisania! Niesamowita lekcja pokory, współpracy, pomocy...Lekcja poznania swojej duszy i ciała a przede wszystkim przybliżenie do Boga"!, "Byłem, przeżyłem. Z bólem obu nóg i cierpieniem udało mi się dojść do samego końca EDK. Miałem chwile, kiedy już chciałem zrezygnować z dalszej drogi ale pomimo bólu i z Bożą pomocą udało się wytrwać do samego końca."

"Miłość nie jest kochana"na Drodze Krzyżowej przez Porębę.

W bardzo zimny, wietrzny piątek w godzinach wieczornych, 16 marca 2018r. bardzo liczna grupa parafian wraz ze swoim pasterzem ks. Andrzejem Grzybowskim wyruszyła w drogę krzyżową przez Porębę. DSC 1052Nie straszny był zimny, silny wiatr ponieważ najważniejsza była potrzeba serca, aby świadczyć swoim życiem miłość do Jezusa, który ukochał nas tak, że oddał za nas swoje życie. Niewątpliwie wyjście na zewnątrz w taką pogodę wymagało od każdego, kto dokonał takiego wyboru, zaparcia się siebie, odstawiania na bok wygody i ciepła rodzinnego domu.

Duży drewniany krzyż niesiony był przez poszczególne grupy parafialne, a nad bezpieczeństwem uczestników drogi krzyżowej czuwała Policja, która kierowała ruchem i pilotowała przemarsz grupy. Głębokie rozważania, które nawiązywały do słów św. Franciszka "Miłość nie jest kochana " przybliżyły uczestników jeszcze bardziej do Jezusa i udział w tej drodze pomógł wyciszyć serca i duszę na zbliżające sie rekolekcje wielkopostne i wydarzenia Wielkiego Tygodnia.Droga Krzyżowa zakończyła się adoracją krzyża na cmentarzu parafialnym, modlitwą za zmarłych, szczególnie za tych dzięki którym w tym roku możemy świętować 100-lecie odzyskania niepodległosci i błogosławieństwem udzielonym przez ks. proboszcza.

Galeria Zdjęć

Tekst i fot. K. Bralewska

Czytania na każdy dzień

Bezpłatna elektroniczna prenumerata Czytań dostępna jest pod adresem: http://www.mateusz.pl/czytania/prenumerata/
  • Czytania na piątek, 22 marca 2019

    Piątek - wspomnienie dowolne św. Zachariasza, papieża

    Rdz 37, 3-4. 12-13a. 17b-28

    Izrael miłował Józefa bardziej niż wszystkich innych swych synów, jako urodzonego w podeszłych jego latach. Sprawił mu też długą szatę z rękawami. Bracia Józefa, widząc, że ojciec kocha go bardziej niż ich wszystkich, tak go znienawidzili, że nie mogli zdobyć się na to, aby przyjaźnie z nim rozmawiać. Kiedy bracia Józefa poszli paść trzody do Sychem, Izrael rzekł do niego: "Czyż twoi bracia nie pasą trzody w Sychem? Chcę cię posłać do nich". Józef udał się więc za swymi braćmi i znalazł ich w Dotain. Oni ujrzeli go z daleka i zanim się do nich przybliżył, postanowili podstępnie go zgładzić, mówiąc między sobą: "Oto tam nadchodzi ten, który miewa sny! Teraz zabijmy go i wrzućmy do którejkolwiek studni, a potem powiemy: Dziki zwierz go pożarł. Zobaczymy, co będzie z jego snów!" Gdy to usłyszał Ruben, postanowił ocalić go z ich rąk; rzekł więc: "Nie zabijajmy go!" I mówił Ruben do nich: "Nie doprowadzajcie do rozlewu krwi. Wrzućcie go do studni, która jest tu na pustkowiu, ale nie podnoście na niego ręki" – po to, by wybawić go z ich rąk, a potem zwrócić go ojcu. Gdy Józef przybył do swych braci, oni zdarli z niego odzienie – długą szatę z rękawami, którą miał na sobie. I pochwyciwszy go, wrzucili do studni: studnia ta była pusta, bez wody.Kiedy potem zasiedli do posiłku, podniósłszy oczy, ujrzeli z dala idących z Gileadu kupców izmaelskich, których wielbłądy niosły wonne korzenie,

    ...
  • Rozważanie na piątek, 22 marca 2019

    Jestem przygotowany na odrzucenie - wydaje się mówić Bóg w dzisiejszej liturgii słowa. Objawia się w jakiejś niewyobrażalnej bezbronności. Wie, że do serca człowieka nie można dotrzeć siłą. Wiary i zaufania nie da się wymusić. Stąd ta przedziwna strategia Bożej miłości. Jego bezbronność świadczy o sile Jego pragnienia i o szacunku, z jakim traktuje każdego z nas. Trzeba się uczyć prawdziwej pokory, żeby w naszym silnym świecie nie przeoczyć bezbronnego Boga.

    Wojciech Czwichocki OP, "Oremus" Wielki Post 2007, s. 67

  • Książka dnia, 22 marca 2019
    Benedykt XVI - kard. Joseph Ratzinger

    Przyszłość wiary. Refleksje teologiczne

    http://kmt.pl/pozycja.asp?ksid=51005

    Nawet wśród ludzi wierzących szerzy się poczucie, które mają zapewne pasażerowie tonącego statku: wierzący pytają siebie, czy wiara chrześcijańska ma jeszcze przyszłość i czy w wyniku duchowego rozwoju nie stała się już przestarzała.